Thursday, November 7, 2013

آقا اگه نمی دونی حرف نزن لطفا!

چقدر زندگی قشنگ میشد اگر آدم ها مشکلی نداشتند قبول کنند حرفی که زده اند درست نبوده. یا راجع به چیزی که اطلاعات کافی ندارند حرف نزنند. یا اشتباه خود را قبول کنند.

استاد گرامی که ۴۰ ساله داری سر کلاس درس میدی. چرا انقدر برات مهمه که خودت و همه فکر کنن شما کلا همه چی رو راجع به فلا مطلب کامل بلدی؟ مگه اشکالی داره بگی من فلا چیز رو نمی دونم؟ یا مگه اشکالی داره بعد از اینکه یک مطلب اشتباه گفتی و یک دانشجو بهت گفت فلان چیز غلطه و تو هم فهمیدی که اشتباهه, به بقیه دانشجوها هم بگی که اشتباه کردی؟ با اشتباه کردن یا ندونستن یک مطلب خاص, دانش شما از بین نمیره! چقدر خوب بود اگر قبول می کردی هرچقدر هم که جلو بری بازم خیلی چیزها رو نمی دونی و خیلی وقت ها هم اشتباه می کنی. چقدر خوب بود از ندونستن و اشتباه کردن خود استقبال کنی تا مطلب جدیدی, چه از یک دانشجو چه از همکارت و چه از یک کودک ۵ ساله, یاد بگیری و عوض اینکه احساس کنی غرورت زیر پا گذاشته شده, خوشحال باشی که دانشت بیشتر شده.

دوست عزیزی که ۲۰ ساله زبان انگلیسی میخونی. هیچ اشکالی نداره اگه وقتی یکی ازت میپرسه فلا کلمه یعنی چی, بهش بگی نمی دونم. چرا اصرار داری یه معنی از خشتکت دربیاری تحویل طرف بدی؟

غریبه خوش هیکلی که ۱۰ ساله بدن سازی میای! به خدا هیچ اشکالی نداره اگه همه حرکات و تمرین هارو بلد نباشی! اگه یکی اسم فلا تمرین رو بهت گفت و پرسید این رو چجوری انجام بدم, اگه تا حالا اسمش رو نشنیدی, خیلی شیک بگو نمی دونم چه حرکتیه. چرا فکر می کنی اگه ندونی مشکلی پیش میاد؟ فکر می کنی اون هیکل خوشگلت زیر سوال میره؟ بذار بنده خدا بره از یکی که شاید بدونه بپرسه, چرا گمراه می کنی بدتر بچه مردم رو و یه حرکت دیگه رو بهش یاد میدی؟ اگه می ترسی که بگی نمی دونم شاید پیش خودت مسخرت کنه.... اگه انقدر بیشعوره که مسخرت کنه بذار مسخره کنه. تو خودتو به خاطر بیشعوری اون نیار پایین.

آقای مغازه داری که n ساله داری قطعات کامپیوتر می فروشی. وقتی یکی میاد بهت میگه من فلان مدل رم خاص رو می خوام, اگه اسمش به گوشت نخورده, بگو نمی دونم چیه یا ما نداریم یا من تا حالا ندیدم. چرا با یه حالت تحقیرآمیز میگی اصلا همچین چیزی کلا ساخته نشده یا وجود نداره؟

فامیل محترمی که لیسانس مهندسی سخت افزار از دانشگاه شریف گرفتی. وقتی فلانی بهت میگه که سی پی یو م رو اورکلاک کردم و فرکانسش رو بردم بالا و الآن به فلان مشکل خوردم, چرا اصرار می کنی که نه اشتباه می کنی و اصلا همچین چیزی امکان نداره و فرکانس سی پی یو یه چیز ثابته؟ و هر چقدر توضیحات بیشتر می شنوی کوتاه نمیای و اصرار می کنی که طرفت اشتباه می کنه و تو خودت دانای کلی؟

فلانی! چرا وقتی تو یه جمعی نشستی و داره راجع به چیزی که اطلاعاتی راجع بهش نداری بحث میشه, اصرار داری اظهار فضل کنی همین طوری یه چیز از خودت دربیاری بگی؟ و وقتی بهت می گن اشتباه گفتی, به جای اینکه راجع به اشتباهت بیشتر بپرسی و سعی کنی موضوع رو بفهمی, بدتر اصرار می کنی که بقیه اشتباه می کنن؟ در حالی که خودتم می دونی اطلاعاتت در حد یه چیزای گنگ و مبهمی هست که شنیدی و الآن احتمالا درست یادت نیست؟

چرا ما اصرار داریم خودمون رو بیشتر از چیزی که هستیم نشون بدیم؟ چرا انقدر برامون مهمه که بقیه فکر نکنن اشتباه کردیم؟ چرا از چیزی که واقعا هستیم راضی نیستیم؟ آقا به خدا هیچ اشکالی نداره چیزی رو ندونیم. یا هیچ اشکالی نداره وقتی یه حرف اشتباهی زدیم یا کار اشتباهی کردم اشتباهمون رو قبول کنیم. با قبول کردن اشتباه خودمون رو پایین نمیاریم, بلکه برعکس, به نظر من آدمی که شهامتشو داره بگه اشتباه کرده یا چیزی رو نمی دونه, خیلی از آدمی که همین طوری یه چیز از خودش میگه و فکر می کنه اشتباه نمی کنه بالاتره.

اگه در یک موضوعی شما ۷۰٪ اطلاعات دارید و به یه سری آدم که ۱۰٪ اطلاعات دارند ازتون یه سوال می پرسن, چون از اون آدما اطلاعات بیشتری دارین اصلا مغرور نشین و یادتون باشه که هنوز ۳۰٪ چیزا رو نمی دونین, و اگه کار به جایی رسید که اطلاعات کافی نداشتید خیلی راحت بگید نمی دونم. و اگر هم خواستید حدسی بزنین, تاکید کنید که مطمئن نیستم ولی به نظرم ممکنه اینطوری باشه. هیچ اشکالی نداره اگه شما چیزی رو ندونید یا اشتباه کنید. ممکنه احساس کنید جلوی اون آدما دارین تحقیر میشین, ولی به هیچ وجه این طور نیست. اگه اونا همچین حسی داشته باشن مشکل از اوناس نه شما, و شما نباید دنباله رو حماقت بقیه بشین.

همه این چیزا شاید به نظرتون خیلی بدیهی باشه. به نظر من هم خیلی بدیهی هست. ولی بعضی وقتا منم همچین اشتباهی ازم رخ میده که اطلاعات خودم رو دست بالا بگیرم و راجع به چیزی که مطمئن نیستم یا نمی دونم نظر بدم و روش تاکید کنم. خیلی آدمای دیگه رو هم می بینم که این طور برخورد می کنن. با اینکه خیلی بدیهی هست که این کار درست نیست, ولی اگه به اطرافتون دقت کنید خیلی خیلی این موارد رو می تونین ببینین.

وقتی هم می بینین که خیلی ها این کار رو می کنن, شک نکنین که ممکنه شما هم این اشتباه رو بکنین. کلا هیچ دلیل وجود نداره فرض کنین با بقیه فرق می کنین. خیلی از اشتباهات ما از اونجا شروع میشه که فرض می کنیم با بقیه فرق می کنیم و اشتباهات بقیه رو انجام نمی دیم. و این باعث میشه اشتباهات خودمون رو نبینیم.

Come on now kid, it was wrong what you did. You've gotta admit it was wrong what you did, you've gotta admit it was wrong.

No comments:

Post a Comment