جا داره چند تا نکته رو متذکر بشم:
۱. هدف از این وبلاگ به هیچ عنوان نوشتن طنز و خنداندن شما نیست. من حتی تلاش می کنم گریه شما رو دربیارم! پست قبل به تصادف و ناخواسته باعث شد بعضی از دوستان به دید طنز به این وبلاگ نگاه کند. لطفا چنین دیدی به این وبلاگ نداشته باشید چون هیچ تلاشی برای طنز نوشتن نمیشه.
۲. در پست قبلی کلمه "غلط" رو به اشتباه "غلت" نوشتم و بعضی از دوستان لطف کردند و یادآوری کردند. خوب که چی؟! زبان وسیله ای برای انتقال مفهوم است. تا وقتی که در رسیدن مفهوم مشکلی پیش نیاد من کوچکترین تلاشی در جهت درست نوشتن کلمات, پیروی از گرامر صحیح یا هرگونه تکنیکی که به نوشتن مربوط باشد نخواهم کرد. مشکلات عمده ای هم در زبان فارسی دارم و متن نوشته ها احتمالا خیلی مبتدی خواهد بود. شما مفهوم رو بگیرین لطفا!
۳. بازم تاکید می کنم خودم خیلی خرم! قصد این وبلاگ به هیچ عنوان کوچک کردن یا تمسخر و سرزنش سایرین نیست. همه ما انسانیم و تا دلتون بخواد اشتباه می کنیم. از جمله خودم که خیلی خرم! ولی انکار این اشتباه ها بزرگترین اشتباه است. اگر اشتباهی کردید این شما بودید که مرتکب این اشتباه شدید. اگر خود را به آن راه بزنید و انکار کنید و بگید اون لحظه حواسم نبود و فقط یه بار بود و من اون آدمی که اشتباه کرد نیستم و .... هیچ تغییری در خود نداده اید. هنوز همان آدمی هستید که اشتباه کرد. آن هم چنان اشتباهی که الان روتون نمیشه حتی خودتون برای خودتون قبول کنین که من این اشتباه رو کردم. ولی اگر قبول کنید که شما این اشتباه رو کردین و واقعا تلاش کنید که ببینید این اشتباه به چی برمی گرده ممکنه موفق بشید یک تفکر غلط رو حذف کنید و دیگر دچار چنین اشتباهی نشید.
من هم در این وبلاگ تلاش می کنم انواع و اقسام اشتباه ها و خریت های خودم و اطرافیانم را بررسی کنم که اقلا خودم تلاشم رو کرده باشم این خریت ها و اشتباه هارو نکنم. شما مختارید که اشتباهات خودتون رو انکار کنید و نادیده بگیرید. کون لقتون! به من چه اصلا! من نمی خوام کسی رو به خاطر اشتباهی که کرده سرزنش یا مسخره کنم یا خودم رو از اون آدم بالاتر ببینیم. فقط هدفم اینه که راجع به این چیزا فکر کنم.
۴. بعضی وقتها خریت دوبل به آدم احساس خوشبختی میده. خیلی ها هستن که هی خریت می کنند و حتی خودشون هم نمی فهمن. من منکر این نیستم که این جور آدما واقعا خوشحال و خوشبختن! ولی من نمی تونم همچین آدمی باشم. و قطعا تنها آدمی نیستم که اینجوری فکر می کنم. مخاطب این وبلاگ قطعا همه آدمها نیستند. من می دونم که زیاد اشتباه می کنم و می خوام با فکر کردن راجع به اشتباهاتم سعی کنم آدم بهتری باشم. مخاطب این وبلاگ کسایی هستند که اینجوری فکر می کنند.