Friday, December 20, 2013

Roger Waters The Wall Live - Bring The Boys Back Home

Every gun that's made,
Every warship launched,
Every rocket fired,
Signifies, in the final sense,
A theft,
From those who hunger and are not fed,
Those who are cold and are not clothed.
Bring the boys back home!

Thursday, November 7, 2013

آقا اگه نمی دونی حرف نزن لطفا!

چقدر زندگی قشنگ میشد اگر آدم ها مشکلی نداشتند قبول کنند حرفی که زده اند درست نبوده. یا راجع به چیزی که اطلاعات کافی ندارند حرف نزنند. یا اشتباه خود را قبول کنند.

استاد گرامی که ۴۰ ساله داری سر کلاس درس میدی. چرا انقدر برات مهمه که خودت و همه فکر کنن شما کلا همه چی رو راجع به فلا مطلب کامل بلدی؟ مگه اشکالی داره بگی من فلا چیز رو نمی دونم؟ یا مگه اشکالی داره بعد از اینکه یک مطلب اشتباه گفتی و یک دانشجو بهت گفت فلان چیز غلطه و تو هم فهمیدی که اشتباهه, به بقیه دانشجوها هم بگی که اشتباه کردی؟ با اشتباه کردن یا ندونستن یک مطلب خاص, دانش شما از بین نمیره! چقدر خوب بود اگر قبول می کردی هرچقدر هم که جلو بری بازم خیلی چیزها رو نمی دونی و خیلی وقت ها هم اشتباه می کنی. چقدر خوب بود از ندونستن و اشتباه کردن خود استقبال کنی تا مطلب جدیدی, چه از یک دانشجو چه از همکارت و چه از یک کودک ۵ ساله, یاد بگیری و عوض اینکه احساس کنی غرورت زیر پا گذاشته شده, خوشحال باشی که دانشت بیشتر شده.

دوست عزیزی که ۲۰ ساله زبان انگلیسی میخونی. هیچ اشکالی نداره اگه وقتی یکی ازت میپرسه فلا کلمه یعنی چی, بهش بگی نمی دونم. چرا اصرار داری یه معنی از خشتکت دربیاری تحویل طرف بدی؟

غریبه خوش هیکلی که ۱۰ ساله بدن سازی میای! به خدا هیچ اشکالی نداره اگه همه حرکات و تمرین هارو بلد نباشی! اگه یکی اسم فلا تمرین رو بهت گفت و پرسید این رو چجوری انجام بدم, اگه تا حالا اسمش رو نشنیدی, خیلی شیک بگو نمی دونم چه حرکتیه. چرا فکر می کنی اگه ندونی مشکلی پیش میاد؟ فکر می کنی اون هیکل خوشگلت زیر سوال میره؟ بذار بنده خدا بره از یکی که شاید بدونه بپرسه, چرا گمراه می کنی بدتر بچه مردم رو و یه حرکت دیگه رو بهش یاد میدی؟ اگه می ترسی که بگی نمی دونم شاید پیش خودت مسخرت کنه.... اگه انقدر بیشعوره که مسخرت کنه بذار مسخره کنه. تو خودتو به خاطر بیشعوری اون نیار پایین.

آقای مغازه داری که n ساله داری قطعات کامپیوتر می فروشی. وقتی یکی میاد بهت میگه من فلان مدل رم خاص رو می خوام, اگه اسمش به گوشت نخورده, بگو نمی دونم چیه یا ما نداریم یا من تا حالا ندیدم. چرا با یه حالت تحقیرآمیز میگی اصلا همچین چیزی کلا ساخته نشده یا وجود نداره؟

فامیل محترمی که لیسانس مهندسی سخت افزار از دانشگاه شریف گرفتی. وقتی فلانی بهت میگه که سی پی یو م رو اورکلاک کردم و فرکانسش رو بردم بالا و الآن به فلان مشکل خوردم, چرا اصرار می کنی که نه اشتباه می کنی و اصلا همچین چیزی امکان نداره و فرکانس سی پی یو یه چیز ثابته؟ و هر چقدر توضیحات بیشتر می شنوی کوتاه نمیای و اصرار می کنی که طرفت اشتباه می کنه و تو خودت دانای کلی؟

فلانی! چرا وقتی تو یه جمعی نشستی و داره راجع به چیزی که اطلاعاتی راجع بهش نداری بحث میشه, اصرار داری اظهار فضل کنی همین طوری یه چیز از خودت دربیاری بگی؟ و وقتی بهت می گن اشتباه گفتی, به جای اینکه راجع به اشتباهت بیشتر بپرسی و سعی کنی موضوع رو بفهمی, بدتر اصرار می کنی که بقیه اشتباه می کنن؟ در حالی که خودتم می دونی اطلاعاتت در حد یه چیزای گنگ و مبهمی هست که شنیدی و الآن احتمالا درست یادت نیست؟

چرا ما اصرار داریم خودمون رو بیشتر از چیزی که هستیم نشون بدیم؟ چرا انقدر برامون مهمه که بقیه فکر نکنن اشتباه کردیم؟ چرا از چیزی که واقعا هستیم راضی نیستیم؟ آقا به خدا هیچ اشکالی نداره چیزی رو ندونیم. یا هیچ اشکالی نداره وقتی یه حرف اشتباهی زدیم یا کار اشتباهی کردم اشتباهمون رو قبول کنیم. با قبول کردن اشتباه خودمون رو پایین نمیاریم, بلکه برعکس, به نظر من آدمی که شهامتشو داره بگه اشتباه کرده یا چیزی رو نمی دونه, خیلی از آدمی که همین طوری یه چیز از خودش میگه و فکر می کنه اشتباه نمی کنه بالاتره.

اگه در یک موضوعی شما ۷۰٪ اطلاعات دارید و به یه سری آدم که ۱۰٪ اطلاعات دارند ازتون یه سوال می پرسن, چون از اون آدما اطلاعات بیشتری دارین اصلا مغرور نشین و یادتون باشه که هنوز ۳۰٪ چیزا رو نمی دونین, و اگه کار به جایی رسید که اطلاعات کافی نداشتید خیلی راحت بگید نمی دونم. و اگر هم خواستید حدسی بزنین, تاکید کنید که مطمئن نیستم ولی به نظرم ممکنه اینطوری باشه. هیچ اشکالی نداره اگه شما چیزی رو ندونید یا اشتباه کنید. ممکنه احساس کنید جلوی اون آدما دارین تحقیر میشین, ولی به هیچ وجه این طور نیست. اگه اونا همچین حسی داشته باشن مشکل از اوناس نه شما, و شما نباید دنباله رو حماقت بقیه بشین.

همه این چیزا شاید به نظرتون خیلی بدیهی باشه. به نظر من هم خیلی بدیهی هست. ولی بعضی وقتا منم همچین اشتباهی ازم رخ میده که اطلاعات خودم رو دست بالا بگیرم و راجع به چیزی که مطمئن نیستم یا نمی دونم نظر بدم و روش تاکید کنم. خیلی آدمای دیگه رو هم می بینم که این طور برخورد می کنن. با اینکه خیلی بدیهی هست که این کار درست نیست, ولی اگه به اطرافتون دقت کنید خیلی خیلی این موارد رو می تونین ببینین.

وقتی هم می بینین که خیلی ها این کار رو می کنن, شک نکنین که ممکنه شما هم این اشتباه رو بکنین. کلا هیچ دلیل وجود نداره فرض کنین با بقیه فرق می کنین. خیلی از اشتباهات ما از اونجا شروع میشه که فرض می کنیم با بقیه فرق می کنیم و اشتباهات بقیه رو انجام نمی دیم. و این باعث میشه اشتباهات خودمون رو نبینیم.

Come on now kid, it was wrong what you did. You've gotta admit it was wrong what you did, you've gotta admit it was wrong.

Friday, October 25, 2013

چند نکته

جا داره چند تا نکته رو متذکر بشم:

۱. هدف از این وبلاگ به هیچ عنوان نوشتن طنز و خنداندن شما نیست. من حتی تلاش می کنم گریه شما رو دربیارم! پست قبل به تصادف و ناخواسته باعث شد بعضی از دوستان به دید طنز به این وبلاگ نگاه کند. لطفا چنین دیدی به این وبلاگ نداشته باشید چون هیچ تلاشی برای طنز نوشتن نمیشه.

۲. در پست قبلی کلمه "غلط" رو به اشتباه "غلت" نوشتم و بعضی از دوستان لطف کردند و یادآوری کردند. خوب که چی؟! زبان وسیله ای برای انتقال مفهوم است. تا وقتی که در رسیدن مفهوم مشکلی پیش نیاد من کوچکترین تلاشی در جهت درست نوشتن کلمات, پیروی از گرامر صحیح یا هرگونه تکنیکی که به نوشتن مربوط باشد نخواهم کرد. مشکلات عمده ای هم در زبان فارسی دارم و متن نوشته ها احتمالا خیلی مبتدی خواهد بود. شما مفهوم رو بگیرین لطفا!

۳. بازم تاکید می کنم خودم خیلی خرم! قصد این وبلاگ به هیچ عنوان کوچک کردن یا تمسخر و سرزنش سایرین نیست. همه ما انسانیم و تا دلتون بخواد اشتباه می کنیم. از جمله خودم که خیلی خرم! ولی انکار این اشتباه ها بزرگترین اشتباه است. اگر اشتباهی کردید این شما بودید که مرتکب این اشتباه شدید. اگر خود را به آن راه بزنید و انکار کنید و بگید اون لحظه حواسم نبود و فقط یه بار بود و من اون آدمی که اشتباه کرد نیستم و .... هیچ تغییری در خود نداده اید. هنوز همان آدمی هستید که اشتباه کرد. آن هم چنان اشتباهی که الان روتون نمیشه حتی خودتون برای خودتون قبول کنین که من این اشتباه رو کردم. ولی اگر قبول کنید که شما این اشتباه رو کردین و واقعا تلاش کنید که ببینید این اشتباه به چی برمی گرده ممکنه موفق بشید یک تفکر غلط رو حذف کنید و دیگر دچار چنین اشتباهی نشید.
من هم در این وبلاگ تلاش می کنم انواع و اقسام اشتباه ها و خریت های خودم و اطرافیانم را بررسی کنم که اقلا خودم تلاشم رو کرده باشم این خریت ها و اشتباه هارو نکنم. شما مختارید که اشتباهات خودتون رو انکار کنید و نادیده بگیرید. کون لقتون! به من چه اصلا! من نمی خوام کسی رو به خاطر اشتباهی که کرده سرزنش یا مسخره کنم یا خودم رو از اون آدم بالاتر ببینیم. فقط هدفم اینه که راجع به این چیزا فکر کنم.

۴. بعضی وقتها خریت دوبل به آدم احساس خوشبختی میده. خیلی ها هستن که هی خریت می کنند و حتی خودشون هم نمی فهمن. من منکر این نیستم که این جور آدما واقعا خوشحال و خوشبختن! ولی من نمی تونم همچین آدمی باشم. و قطعا تنها آدمی نیستم که اینجوری فکر می کنم. مخاطب این وبلاگ قطعا همه آدمها نیستند. من می دونم که زیاد اشتباه می کنم و می خوام با فکر کردن راجع به اشتباهاتم سعی کنم آدم بهتری باشم. مخاطب این وبلاگ کسایی هستند که اینجوری فکر می کنند.

Saturday, October 19, 2013

هرکس فکر می کند می داند خر است, البته نه از نوع حیوان!

 
خر از نوع حیوان

من هیچ خصومتی با این حیوان محترم ندارم و ایشان نزد بنده بسیار بسیار محترم هستند. مقصود من از خر در این وبلاگ نیز به هیچ عنوان ربطی به این حیوان عزیز ندارد. خر در این وبلاگ کسی است که تصورات غلت دارد و فکرهای اشتباه می کند. خر کسی است که به خیال خود چیزی را می داند و افکارش درست است و نیازی به بررسی مجدد ندارند. در واقع مقصود از خر احمق است نه این حیوان نازنین. خریت یعنی خود را به آن راه زدن. چه خودآگاه (خریت وخیم) چه ناخودآگاه (خریت خفیف).



برای روشن شدن مقصود از خر به چند مثال زیر توجه کنید:

کسی که فکر می کند مهاجرت به آمریکا و ادامه تحصیل در آمریکا منطقی ترین کار برای یک جوان است و حاضر نیست واقعا استدلال های مخالف را بررسی کند خر است. من قبلا چنین خریتی را تجربه کرم. این خریت بعدها با جزییات بیشتری بررسی خواهد شد.

کسی که فکر می کند دخترها خنگ هستند و به جز بعضی استثناها مغز آنها کشش ریاضیات و مباحثی از این قبیل را ندارد خر است. من قبلا چنین خریتی را تجربه کردم. تحقیقات نشان داده تنها فرق بین مغز دخترها و پسرها سایز آن است و تحقیقات نشان داده سایز مغز هیچ ارتباطی به توانایی های آن ندارد. البته کسی هم که مخالف ادامه تحقیقات باشد خر است.

استاد کچل لیوان به دستی که در مکالمه زیر شرکت کرد و این مکالمه اولین مکالمه عمرش با دانشجو بود و هیچ شناختی از دانشجو نداشت خر است:
دانشجو: سلام استاد.
استاد: خوبی؟
دانشجو: ممنون. استاد من می خوام OS و DS را هم نیاز کنم چون خیلی OS را دوست دارم.
استاد: نه نمیشه باید DS بلد باشی.
دانشجو: استاد من خیلی DS بلدم!
استاد: فکر می کنی بلدی!
لازم به ذکر است دانشجو فکر می کند اقلا از آن استاد کوتوله بیشتر DS بلد است. شاید دانشجو نیز خر است!

کسی که فکر می کند کامل ترین دین را دارد و تمامی آموزه های دینش درست هستند و به آنها ایمان کامل دارد و حاضر به بحث منطقی راجع به آن نمی شود خر است. من حدود ۹ سال پیش دچار این خریت شده بودم.

کسی که حرف ۹۹٪ جامعه را صرفا چون "همه میگن" یا "این که دیگه معلومه دیگه" قبول می کند خیلی خر است.



همه ما خریت می کنم. خود من خیلی خرم! ولی بدتر از خریت, خریت دوبل است! خریت دوبل یعنی ما خریت کنیم و حاضر به پذیرش خریت خود نباشیم و سعی در تفکر در هیچ چیز نداشته باشیم.

تنها راه جلوگیری از خریت دوبل این است که همواره حواسمان به کارهایی که می کنیم و افکارمان باشد. برای جلوگیری از خریت دوبل باید هر لحظه آماده باشیم که بپذیریم بنیادی ترین افکار ما هم ممکن است فقط خریت باشند و در صورت کشف این خریت ها توسط خودمان یا دیگران, آماده باشیم خریت خود را بپذیریم و قدم در اصلاح آن برداریم.

در این وبلاگ سعی می کنم خریت های ریز و درشتی که می بینم و گاه خودم مسوول آنها هستم رو بررسی کنم. باشد که از خریت خود درس بگیریم و دیگر خر نباشیم, یا اقلا دچار خریت دوبل نشویم.



آن کس که نداند و بداند که نداند
لنگان خرک خویش به منزل برساند
آن کس که نداند و نداند که نداند
در جهل مرکب ابدالدهر بماند